Sjamanisme, sjamaan of shampra?

Inzichten, Sjamanisme

Things a Shaman Sees

Everything that is

is alive

On a steep river bank there’s a voice that speaks

I’ve seen the master of that voice

he bowed to me

I spoke with him

he answers all my questions

everything that is

is alive

Little gray bird

little blue breast

sings in a hollow bough

she calls her spirit dances

sings her shaman songs

woodpecker on a tree

that’s his drum

he’s got a drumming nose

and the tree shakes

cries out like a drum

when te axe bites its side

all these things answer

my call

everything that is

is alive

the lantern walks around

the walls of this house have tongues

even this bowl has it’s own true home

the hides asleep in their bags

were up talking all night

antlers on the graves

rise and circle the mounds

while the dead themselves get up

and go visit the living ones

Voor het slapen gaan keek ik naar mijn boeken en het boek van Michael Harner leek mijn aandacht te vragen. In eerste instantie dacht ik voor totaal iets anders, maar bij het openslaan kwam ik meteen uit op de pagina waar dit gedicht stond. Het is een vrije vertaling van ‘A Shaman’s Poem’ van de Chukchee tribe uit Siberië door David Cloutier.

De woorden leken een antwoord te geven op een vraag waarmee ik al langere tijd loop. Hoe ga ik in godsnaam sjamanisme uitleggen aan andere mensen?!?
Het gedicht beschrijft mijn gevoel over sjamanisme. En aan de andere kant valt het bijna niet te omschrijven in woorden aangezien iedereen het anders kan ervaren of zien.

Er zijn misschien helemaal geen woorden voor nodig maar als ik er een woord of gevoel aan mag verbinden dan is het wel  verbinding. Het gedicht schetst voor mij het beeld van de verbinding die een sjamaan kan ervaren. Verbinding met alles dat was, verbinding met alles dat is en verbinding met alles wat zal zijn. Buiten tijd en ruimte. Ik kan natuurlijk een beschrijving googlen en deze erin zetten, maar dat voelt voor mij niet goed aan. Het voelt beter aan om mijn beschrijving te delen en dat is natuurlijk gebonden aan mijn kijk en beleving. Uiteindelijk is het maar een woord dat vele vormen heeft gehad in vele culturen en tijden.

Een aantal jaren geleden kwam ik het woord Sjamanisme tegen in een boek van Elliot Cowan. Dit boek heeft mij geleid naar Sandra Ingerman en uiteindelijk bij Roel en Griet bij AnamCara. Het trok mijn aandacht en het pad die er al was wilde weer verder gevolgd worden.
Het pad is ook een woord dat voor mij bij sjamanisme hoort. Ik begon mijn eigen pad te bewandelen. Eentje die ik uit het oog was verloren en nu weer terug aan het vinden was. De roeping was zo ontzettend sterk toen ik de beschrijving van de Basiscursus Sjamanisme bij AnamCara las. Mijn hart huilde en de tranen stroomden over mijn wangen. Sjamanisme voelde voor mij echt aan als een roeping aangezien ik een onwaarschijnlijke drive van binnenuit voelde om dit pad te bewandelen. Alsof ik mijn taak of levensmissie eindelijk had gevonden en de rest allemaal ruis was, niet meer belangrijk was.

Ik werd geroepen en had geen idee wie mij riep. Ik kwam erachter dat ik werd geroepen door mijn voorouders. Iets wat ook heel belangrijk is binnen het Sjamanisme. Je voorouders en de voorouders. Het verschil is dat bij de een wordt gekeken naar je bloedlijnen terwijl de ander alles daarbuiten ook ziet als voorouders. Het is een grotere tribe dat bestaat uit allerlei soorten wezens. Zo zie ik bijvoorbeeld de bomen, de zon, de bergen en stenen ook als onze voorouders.
Je verbinding met de voorouders is van wezenlijk belang alsook de verbinding met de ongeziene wereld.
Met spirit, de bron, de natuur en nog zoveel meer. Alle wezens en energieën. Er wordt gewerkt in de geziene en ongeziene wereld aangezien deze met elkaar verbonden zijn.
Alles is verbonden met elkaar!

As above, so below. As within, so without. As the universe, so the soul.

Door deze verbinding fungeert een sjamaan als een brug tussen deze en andere werelden. Het is daarbij belangrijk om een zuiver kanaal te zijn en om met een zuivere en duidelijke intentie te werken. Toestemming krijgen van een ander om het werk te doen is ook belangrijk. Het voelt voor mij niet zuiver aan  om het zonder te doen. Het sjamanisme vraagt ook om een bepaalde toewijding,discipline en focus. Er is respect en eerbied voor al wat was, al wat is en altijd zal zijn.

Sjamanisme is echt een way of life. Het is niet alleen weten, maar ook belichamen en dat zijn wel 2 verschillende dingen.
Toen ik het pad net bewandelde nam ik veel kennis in mij op, maar belichaamde ik het niet zoals ik dat nu kan ervaren. Daar ging wel wat tijd overheen. Kennis dat mocht worden omgezet in wijsheid en vele inzichten en daardoor groei en transformatie. Van binnen naar buiten. Het is een proces dat mag broeden en groeien. Ik ben nog steeds aan het leren, ontdekken, groeien, integreren en transformeren. 

Het verschil tussen een sjamaan en een shampra is dat een sjamaan al van kleins af aan wordt begeleid om een sjamaan te worden. 
Een shampra is een shamanic practitioner die sjamanistsiche healing methodes heeft geleerd van een leraar (sjamaan) en sjamanistische  tools leert te gebruiken.
Bij de een wordt het er met de paplepel ingegoten terwijl het bij de ander op een later moment in zijn/haar leven kan komen. Voor beiden is het sjamanisme een belangrijker leidraad in hun leven ongeacht welke vorm deze krijgt.

Als shampra vind ik het ook niet prettig aanvoelen om ‘sjamaan’ genoemd te worden. Ik ben er niet mee opgegroeid en kwam sjamanisme later op mijn pad. Ondanks dat er vanalles in mijn voorouderlijke lijn stroomt vind ik het niet nodig om er een label op te plakken.
Ik heb gehoor gegeven aan de roep van mijn voorouders en heb zo het pad gevonden die ik mag bewandelen. Mijn roeping.
Ik ben thuis gekomen en ben weer in verbinding ben gekomen met mijzelf en daardoor ook met alles om mij heen. In het geziene en ongeziene, buiten tijd en ruimte.
Ik heb vele geschenken mogen ontvangen die ik graag met andere mensen wil delen. Ik doe dit alles vanuit liefde en met alle liefde!
Als mens, als wezen, als sjampra, als liefde…als ik!

So let LOVE rule!